| تبليغات | X |
سلام
امسال زود بهاررسید..همه جا سبزه سبزه وهوا گرم گرم
داریم به اواخراردیبهشت نزدیک میشیم وازدوستام هیچ خبری ندارم
امتحانات خردادماه احتمالا ازنیمه دوم شروع خواهدشدوهمه فقط وفقط درس میخونن
سارا از اضطراب امتحانات میان ترم حوصله شعرووبلاگ و...حتی منو نداره وبقیه هم
که حتما واسه مبارزه با غول کنکور چاره ای جز ..دیگه حالا تست زدن ندارن ودرکل که هرکی به فکرخویشه.
حالا من موندمو درسها ی انباشته شده ام و وبلاگ و....شماکه گلید...
راستی ترجیح میدم شعری ننویسم چون فعلا ندارم.
دلتنگ دوستان هنرمندم
صبای شما
۱۶ اردیبهشت و..... سلام دوباره
استادشادروان حسین منزوی
تولد : 1324 ، زنجان وفات 16 / 2 / 83 تهران
.....ومن همیشه دیر رسیدم
شاید،
هربارباقطارقبلی باید می آمدم.
او را پدر غزل معاصر می نامند و به او لقب سلطان داده اند از این جهت که در غزل طرحی نو در انداخت و زبان غزل را به زبان امروز نزدیک کرد اون با زبان زمان خود شعر می گفت هر چند هیچ وقت فخامت را در غزل فراموش نکرد ، بی شک حسین منزوی در ردیف پنج شاعر اول معاصر قرار می گیرد ( اگر نگوییم بهترین شاعر معاصر ) حسین منزوی با کتاب حنجره ی زخمی خود را به جامعه شعر ایران معرفی کرد . همین کتاب حنجره ی زخمی تغزل بود که پس از چاپ موجی عظیم در شعر ایران به راه انداخت او بعد از حنجره ی زخمی تغزل آثار دیگر خود را با نام های ( با عشق تاب می آورم – از شوکران و شکر – با عشق در حوالی فاجعه – از کهربا و کافور – با سیاوش از آتش (منتخب غزل ها ) از ترمه و تغزل ( منتخب آثار ) و چند اثر پراکنده ی دیگر را عرضه کرده بی شک نام حسین منزوی جاودان در آسمان شعر ایران خواهد درخشید
من
ترا
برای شعر
برنمی گزینم
شعر
مرا برای تو
برگزیده است
درهشیاری
به سراغت
نمی آیم
هربار
ازسوزش انگشتانم
در می یابم
که باز
نام ترا
می نوشته ام...
اگه جاداشتم تمام اشعاراستادمنزوی را مینوشتم.....هزاران صلوات نثار روح پاکش
سلام به همه....
اول از همه سلام به استادراهی عزیزم
وقتی به استقبال آمدن بهاررفتیم سه شنبه های سرداما بهاری را ازدست دادیم
نگاه منتظرم به سوی شماست شمائی که هستیداما افسوس ..
من شکوفائی گل های امیدم را در رویاها می بینم
وندائی که به من میگوید :
گرچه شب تاریک است ،دل قوی دار سحرنزدیک است
دل من ،در دل شب خواب پروانه شدن می بیند
مهردر صبحدمان داس به دست،
خرمن خواب مرا می چیند
آسمان ها آبی،
نفس صبح صداقت آبی ست
دیده در آینه ی صبح ترا می بیند
ازگریبان توصبح صادق میگشاید پروبال
توگل سرخ منی،توگل یاسمنی
توچنان شبنم پاک سحری؟
-نه- از آن پاک تری
توبهاری؟-نه- بهاران از تست
ازتومیگیردوام هربهاراین همه زیبائی را
هوس باغ وبهارانم نیست
ای بهین باغ وبهارانم تو!
دلم براتون تنگ میشه وقتی میدانم که هستید اما......
بشناس مرا حکایتی غمگینم.........
روزای جمعه بدجوری دلم میگیره نمیدونم چرا ولی عجیب احساس تنهائی میکنم
امروز مثل همیشه سری به بهونه بارون زدم وحس قشنگش بامن یار بودتا...........
شعرقشنگی ازایشون برای اولین بار صفحه ی سفید دغدغه مارا مزین نمود:
پوچ ترین ترانه هایم را
رهسپار عمری کوتاه
از عمق نهفته در چشمانت
همراه می کنم
شاخه های از هم گسیخته
هزار گسل
که جوانه های نگاهم را
نیش می زند
باورهای کاغذیت
نفس می کشند
تا سرانه ام به سر آید
تکرار این منحوس
آرزوهایی که آه کشیده
دور ریخته می شوند
کاش من از هفت ها نبودم
سیزده هایی که می شکنند
تاریک ترین جنس من
تقدیری است که
بازی چند باره را
از یک زندگی
تاس می آورد
نعیمه درویشی
روزی که من تنهائیهایم تمام شوند...آن روز روز مرگ من خواهد بود .
سلام مهربانان
سلام اردیبهشتیها
به خاطر وقفه ای که در بروز رسانی وبلاگمان می افتد شرمنده.....
مدتی بود که وب سایتها باز نمیشدندومن ..........
((گویند مرگ سخت بود
راست گفته اند
سخت است لیک
سخت تر از انتظارنیست..))
با یه شعر زیبا از استادراهی عزیزم مهمونم......:
دیش
دیروز
از اسمان باران بارید
در کرت ها جداجدا
گندم رویید
دیروز
داس ها حاصل خیش را درودند
که در انبار دیده بودند
دیروز آسیاب به نوبت بود
و بوی تنور
تا گرسنگی خانه می رفت
امروز
از اسمان گندم بارید
بر بام ها پیوسته پیوسته
خرمن رویید
امروز
تشت ها حاصل خیشی را بردند
که هرگز ندیده بودند
امروز
اب ها از اسیاب افتاد
و گرسنگی
تا بوی هر تنور می رفت
به اندازه ی سبزی بهار دوستتان دارم
