| تبليغات | X |
نمی دونم چم شده..................
نه وبلاگ خودم رو به روز می کنم و نه این وبلاگی را که با ذوق و شوق ساختیم............
اصلاً انگار نه انگار..............
نمی دونم شاید مال نبود سه شنبه ها است...
فقط وقتی پست صبا رو خوندم گریه کردم..............
دلم تنگ شده..........
میام اما کی؟؟؟؟ نمی دونم شاید به زودی!!
پاینده ایران آریایی
با این پستی که صبا گذاشت مگه میشه دیگه نیومد و به روز نشد؟!
می خواستم با این شعر وبلاگ خودم رو به روز کنم اما حیفم اومد دغدغه رو چشم انتظار بذارم..........
دلتنگی
فیس....فوس....
فوس....فیس....
تلمبه می زنم!
دلم برایت تنگ شده است
و شعر هایم کم کَمَک کثیف.
تقصیر کیست؟!
چوب پنبه.....؟
جدایی.......؟
********************
سرم گم می شود
در تو در توی خودم.
چگونه فراموش کنم؟!
آن روزها را.....
هر چه می خواستم می گفتم.....
**************************
ولی
مثل همیشه
ثانیه ها لنگ می زنند!
آخر دلم برای دلت
به نظر....
تنگ می زند!
قربان همه ی شما
عرشیا
پاینده ایران آریایی
سه شنبه ی دو هفته ی پبش هم همین طور.....
دو هفته با خودم کلنجار رفتم تا بتونم این خبر رو بدم.........
شهاب سرافرازیان بر اثر سانحه ی رانندگی در جاده ی هراز سه هفته ی پیش به کما می رود و پس از یک هفته دار فانی رو وداع میگه.
و حالا من ماندم و تنهایی که بعد از فوت عزیز ترین دوستم گریبانم رو گرفته.
از همین جا برای خانواده ی محترم سرافرازیان از خدا طلب صبر و شکیبایی می کنم.
از شما دوستان هم می خوام که برای شادی روح این جوان ناکام فاتحه ی نثار این تازه گل پرپر بفرمایید.
واقعا شرمنده ام نمیدونم چرا اون جوری رفتار کردم......باید مرا ببخشید و پوزش این حقیر رو بپذیرید که جز عذر و شرمندگی چیزی در کوله بارش یافت نمی شود
از همه ی بچه ها به خصوص صبای عزیز که واقعا به گردنم حق داره عذر میخوام و از درگاه با عظمت استادهم طلب برگشت از نظرشون مبنی بر ترک کلاس رو خواستارم.
اما س.م.ا عزیز من عرشیا کسی که ایده ی ساخت این وبلاگ رو داد و ۱۸ سال سن دارم اگه میخواهی باز هم بدونی میتونی ایمیل بزنی تا مسائل رو برات روشن کنم.
از همه واقعا عذر میخوام و قول میدم دیگه تکرار نشه...........
قربان همه ی شما..............
عرشیا
اومدم چون رویا قادری از من خواست بیام.......من هم گفتم چشم....به درخواست اون هم بود که این شد شعر این پست.....
راستی تا یادم نرفته باید بگم که اگه یه بار دیگه صبا از حرف های بد بد بزنه از وبلاگ باید کنار بکشه.....مثل......
بگذریم.............
عروسک.......شکلات
عروسک....
شکلات...
یک قلب کاغذی.......
می میرم از تب بچگی....
می میریم.....
می سوزیم......
در شکلات که داغ شده است.........
و در بستر شیر هم آغوشی می کند.
عروسک.....
شکلات....
این تبی است که ما را گرفته است.
بی آن که جشنی بگیرد....
زیر برف....
دانه دانه.....
قهوه ی تلخ.......
شبی سرخ و آتشین
در کافه هایی که پر می شود از.....
از بچه هایی با عروسکشان...
یک قلب سرخ.
از مردان سبز پوش......
آنان که بی دلیل.....
جوشکار میله ها شده اند.
عرشیا
عجب برفی میاد خدا! از صبح تا حالا هی میاد و میره اما ول نمیکنه لا مصب!یک دفعه تگرگ میاد یک دفعه مثل پنبه حالا هم ریز و مداوم.
این سلام هم قرمز نوشتم که گرمتون کنه تو این سرما.
از این به بعد قراره سارا مستقیمی یا همون دختر استاد بیاد و در نوشتن وبلاگ کمکمون کنه چون صبا سر کلاس نیست و شهاب نیز.من هم که گرفتار بچه غول نه چندان خطرناکی به اسم کنکور.
این هم برای شما:
یک،دو،سه
یک،دو،سه جای پا
زمین سپید
و دل ما...
شب،آسمان
سرد و تاریک
و دل ما...
یک،دو،سه جای پا
برف،زمستان،تگرگ
آتش،دود،گرم
و دل ما....
یک،دو،سه جای پا
قربان همه ی شما...
عرشیا
من اومدم با کوله باری از ...........گله از خودم که چرا رفتم و دیگر نیومدم و گله که چرا این جلسه صبای عزیز غایب بود و کار نوشتن مطلب این هفته افتاد گردن من و یه گله هم از شهاب که چرا بی خداحافظی از وبلاگ رفت.
حالا گلایه رو بی خیال....
کلاس وضعش نسبتا آروم بود چون از خانم های کلاس فقط یه نفر اومده بود که اون هم کسی نبود جز .......... سارا مستقیمی
این هم شعر ایشون :
منشور
چه آراسته ویکرنگ می نمایی!
این منشور...
دستت را رو می کند.
پس تا بعد........
قربان همه ی شما.........
عرشیا
آره.........خدا پدر این کنکور مزخرف رو نیامرزه.
من رفتم تا تیر ماه...................
بعدش میام و مکتب رو از زنگ سوم مینویسم و دیگه ولش نمی کنم.
این هم یه شعر برای خداحافظی:
عبور
همیشه سر به زیر
وقتی از تو عبور میکنم.
همیشه...شرمنده...
نه!
سرفراز می روم.
آخر آن قدر بزرگ و کوچکی
که سر فرود می روم.
قربانتان.......
عرشیا
این هفته هم استاد نتونستن سه شنبه بیایند و افتاد به چهار شنبه و چهار شنبه هم یکی اومده بود که اصلا به دل من نیافتاد نه خودش نه حرف هاش حالا بقیه ی بچه ها رو نمی دونم اما شهاب هم با من هم عقیده است. صبا خانم هم غایب بود. خانم سولماز مقصودیان هم بعد از مدت ها غیبت به جمع ما برگشتند.
۱۱/۲/۱۳۸۶
تقلید از شاعران گذشته باعث مردانه شدن حس و زبان شعر زنان می شود.
فروغ اولین شاعری است که حس زنانه را در شعر بروز داد و شعر زنانه را سرود.
در شعر زنانه کم تر نصیحت و قضاوت دیده می شود چرا قضاوت و نصیحت(روحانی،مغ،مبلغ دینی) از شغل های تاریخی مردان است.
شعر زنانه بیش تر از شعر مردانه در بر دارنده ی عشق واقعی است.
شاعر زن پس از ازدواج در دنیای شاعری افت می کند که این هم به دلیل محدودیت های اجتماعی ایجاد شده به وسیله ی مردان جامعه است.
تفاوتی که باعث تمایز زنان و مردان می شود نگرش آنان است.
مردان کلی نگر و زنان ریز بین و جزئی نگر هستند که این خود وجه اختلاف شعر این دو گروه می شود.
شعر زنانه بیشتر در خدمت مکتب واسوخت است.
در مکتب واسوخت عاشق معشوق خود را مورد عتاب و سرزنش قرار می دهد و به نوعی به معشوقش ناز می فروشد.
عشق و هوس دو چیز کاملا جدای از هم هستند.
عشق پیوند دو روح است و هوس پیوند دو جسم.
در الفبای عشق هجران جایی ندارد.
حسادت و مالکیت دو ویژگی ازدواج است که چون از هوس ناشی می شوند در عشق محلی از اعراب ندارند.
عشق یکی است و معشوق دو تا.
گرفتن نخوه ی دید از شاعری مشکلی بزرگ را ایجاد نمی کند اما رسوایی آن جا است که تقلید زبانی باشد.
مشترکات شعری،مکتب، و مفترقات شعر را سبک می گویند. در نتیجه سبک شاعران صاحب سبک کاملا با هم متفاوت است.
تفاوت شعر سپید و نثر ادبی در این است که شاعر سپید راوی و توصیف کننده ی همه چیز نیست ولی نویسنده ی نثر ادبی همه چیز روایت و توصیف می کند.
ایجاز در شعر سپید بیش تر از نثر ادبی است و لذت کشف بیش تری به خواننده می دهد.
بهترین تعریف از شعر سپید: شعری که خواننده سپیدی های کاغذ شاعر را بخواند.
با ما باشید
قربانتان.............
عرشیا.
از امروز هر ۳ شنبه سخنان پر مغز استاد رو براتون می نویسم از تاریخ ۴/۲/۱۳۸۶ تا ..........به صورت نکته نه انشای خسته کننده.
امیدوارم لذت ببرید.
۱۳۸۶/۲/۴
شعر آیینه است.
آفرینش ویژگی خداوندی هنر است.
تفاوت شعر نو و کلاسیک در قالب و عروض و قافیه نیست.
شعر کلاسیک میتواند نو باشد و شعر نو کلاسیک.
اگر اول تخیل سپس احساس و پس از آن تصویر با هم مخلوط شوند و سر آخر با کلام ارائه شوند می توان آن رو شعر نامید.چرا که شعر تر یا هم شعر نو تلفیقی از تخیل،احساس،تصویر و کلام است.
اگر شعر با احساس آغاز و بلافاصله با کلام درگیر شود و تنها مختصری در پایان به تخیل و تصویر گریز بزند به نوعی شعر نیست و تنها می توان آن را کلاسیک نامید و یا صفت بازی زبانی بر آن نهاد.
در شعر انگیزه ی اندیشیدن باید بود نه اندیشه.
معنای شعر همان اندیشه است نه کلام شعر.
امید وارم باز هم با ما باشید .
قربانتان.............
عرشیا.
تمام کرکره ها پایین
شنبه ی سوم از هفت حضور تو
روز غلغله بود.........
چرا تعطیل؟!
سراینده: عرشیا
این اولین ارسالیه ی ما به شما است.
من تنها سعی بر این دارم که سخنان استاد و شعر های منتخب را بنویسم و شهاب و صبا معمولا کار نویسندگی را بر عهده دارند.
پس با ما به سپیدی بگرایید تا هر سه شنبه دیدگانتان را به نوشته های بسپارید.
به امید دیدگاه های پر از نقد سازنده ی به دور از تعصبتان...........
قربانتان.......عرشیا حاتم پور
